Οι κατασκευαστές πολλές φορές παρουσιάζουν την τεχνολογία με περίεργους τρόπους, ειδικά όταν έχουν να κάνουν με πρωτότυπα που δεν έχουν εμπορικό ρίσκο.

Εντυπωσιακά, αλλά όχι για παραγωγή
Το μέλλον του σχεδιασμού στα αυτοκίνητα φαινόταν πάντα λίγο παράξενο, λίγο απόκοσμο και το έχουμε βιώσει πολλές φορές στα ανά τον κόσμο Σαλόνια Αυτοκινήτου. Από την άλλη, από καταβολής του αυτοκινήτου, οι βιομηχανίες πειραματίζονταν με απροσδόκητους τρόπους όσον αφορά την αξιοποίηση της τεχνολογίας προκειμένου να κάνουν τα αυτοκίνητα πιο ασφαλή, πιο άνετα και πιο λειτουργικά. Όχι βέβαια πάντα με το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.

Μερικές από τις καινοτομίες παρέμειναν στο στάδιο της πρωτότυπης σπουδής, πολλές φορές ευτυχώς και άλλες τόσες δυστυχώς, αλλά υπήρξαν και κάποιες που σε πείσμα των πιθανοτήτων πέρασαν στην παραγωγή. Σε αυτή εδώ τη λίστα δεν θα τις χωρίσουμε, αλλά καταγράφουμε τα πιο περίεργα εσωτερικά από πρωτότυπα που έχουμε δει τα τελευταία 50 χρόνια στα Σαλόνια Αυτοκινήτου.

Maserati Boomerang 1971
Κρίνοντας από την καροσερί της, η Maserati Boomerang που παρουσιάστηκε το 1971 δεν θα λέγαμε ότι είναι εντυπωσιακά ασυνήθιστο αυτοκίνητο. Ούτως ή άλλως, τα περισσότερα πρωτότυπα της δεκαετίας του ’70, ειδικά στις αρχές της, έμοιαζαν με σφήνες. Το εσωτερικό της όμως είναι τόσο ξεχωριστό όσο και ασυνήθιστο. Έτσι έχουμε ένα σχεδόν κάθετα τοποθετημένο τιμόνι που περιστρέφεται γύρω από ένα ταμπλό, φυσικά κυκλικό, με επτά αναλογικά καντράν, μπόλικους διακόπτες και μια σειρά από προειδοποιητικές λυχνίες.

Η Boomerang ήταν πλήρως λειτουργική και προφανώς οι άνθρωποι που την οδήγησαν έκριναν ότι ένα τέτοιο ταμπλό δεν ήταν ο πιο εργονομικός τρόπος για να διαβάζει ο οδηγός τις πληροφορίες.

Lancia Sibilo 1978
Το πρωτότυπο Sibilo σχεδίασε ο Marcello Gandini όταν εργαζόταν για τον οίκο Bertone. Μια σπουδή που αναζητούσε τρόπους αντικατάστασης της Stratos. Έτσι παίρνοντας την πλατφόρμα της Stratos και μακραίνοντάς την κατά 10 cm της φόρεσε ένα φουτουριστικό καβούκι, σαν γλυπτό. Το ραλιτζίδικο κόκπτιτ έδωσε τη θέση του σε έναν καθαρό, λιτό σχεδιασμό που υποστηριζόταν από ένα τιμόνι-δίσκο που ενσωμάτωνε πολλαπλές λειτουργίες.

Η στεφάνη είχε τέτοιο σχήμα για να τη χουφτώνει βολικά ο οδηγός και τα καντράν ήταν ενσωματωμένα στο ταμπλό και όχι ομαδοποιημένα σε έναν αυτόνομο πίνακα οργάνων.

Opel Junior 1983
Το πρωτότυπο Opel Junior σχεδιάστηκε με γνώμονα τον μινιμαλισμό. Το ταμπλό του «παρατάχθηκε» σε ένα ράφι στο οποίο προσαρτήθηκαν οι λοβοί που εμπεριείχαν μετρητές και διακόπτες. Οικεία για τους ιδιοκτήτες του Citroën 2CV, αυτή η διάταξη τόνισε την αίσθηση του χώρου του αυτοκινήτου, η οποία ήταν σημαντική σε ένα τόσο μικρό πρωτότυπο όσο το Junior.

Ίσως εκ των υστέρων δεν αποτελεί έκπληξη ότι το εσωτερικό του Junior εξελίχτηκε από έναν τότε άγνωστο σχεδιαστή που ονομαζόταν Chris Bangle.

Nissan ComCom 1985
Η Nissan δημιούργησε το πρωτότυπο ComCom για υπηρεσίες παράδοσης. Η κυβική, λειτουργική καροσερί έκρυβε ένα εσωτερικό που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως κινητό γραφείο. Ο οδηγός είχε εύκολη πρόσβαση σε ένα τηλέφωνο τοποθετημένο στο ταμπλό, ένα ντράιβ υπολογιστή για δισκέτα floppy, πρωτόγονο GPS με απεικόνιση σε οθόνη και… ταμειακή μηχανή.

Και άλλες ιαπωνικές αυτοκινητοβιομηχανίες έπαιξαν με την ιδέα να φτιάξουν ένα γραφείο σε τροχούς, συμπεριλαμβανομένης της Mazda, αλλά κανένας δεν τόλμησε να μετατρέψει την ιδέα του σε μοντέλο παραγωγής. Η Nissan, ομοίως: Ακριβό, με εκτιμώμενα μικρή ζήτηση, αν του αφαιρούσες το floppy disk έμοιαζε με κινητό τηλεφωνικό θάλαμο…

Oldsmobile Incas 1986
Την Oldsmobile δεν τη μνημονεύαμε (μην ξεχνάμε ότι η GM την έκλεισε το 2004) ως την πιο τεχνολογικά προηγμένη φίρμα στην Αμερική. Έλα όμως που το πρωτότυπο Incas του 1986 την έβαλε στις πρώτες γραμμές της καινοτομίας. Δημιούργημα της ItalDesign, 4θυρο και κεντρομήχανο, προσφέροντας καθίσματα-καναπέδες, το ταμπλό του ήταν εμπνευσμένο από μαχητικά αεροσκάφη.

Το Italdesign αντικατέστησε το τιμόνι με ένα ζευγάρι κάθετες μανέτες που περιβάλλετο από διάφορα κουμπιά. Η εξήγηση έχει να κάνει με την εποχή, καθώς στη δεκαετία του ’80, η έρευνα της αυτοκινητοβιομηχανίας διαπίστωσε ότι οι οδηγοί της εποχής μεγάλωσαν παίζοντας βιντεοπαιχνίδια και προτιμούσαν αυτή τη διαμόρφωση. Οι πληροφορίες για το αυτοκίνητο και το περιβάλλον του εμφανίζονταν σε μια ευρεία οθόνη, τοποθετημένη στον ταμπλό.

Η Oldsmobile δεν ενδιαφερόταν να μετατρέψει το Incas της ItalDesign σε μοντέλο παραγωγής. Το 2020, στη σύγχρονη γενιά βιντεοπαιχνιδιών τα αυτοκίνητα έχουν ακόμη τιμόνι, αλλά οι ευρείες οθόνες αρχίζουν σιγά σιγά να κάνουν την εμφάνισή τους, καθώς οι αυτοκινητοβιομηχανίες καλούνται να εμφανίζουν όλο και περισσότερες πληροφορίες σε οδηγό και επιβάτες. Το ηλεκτρικό e της Honda και η έκδοση παραγωγής της BMW iNext θα χρησιμοποιούν αμφότερα αυτήν τη διάταξη.

Volkswagen Orbit 1986
Ακόμη και ένας έμπειρος πιλότος θα ένιωθε άβολα πίσω από το τιμόνι του Volkswagen Orbit. Στο ταμπλό του κυριαρχούσε ένα φαρδύ πάνελ που φιλοξενούσε μια σειρά από όργανα, διακόπτες και οθόνες, όλα ψηφιακά. Αυτή η διάταξη αντικαθιστούσε κάθε κουμπί, χειριστήριο και λεβιέ που υπήρχε σε ένα τυπικό ταμπλό, εκτός από τρία που η Volkswagen άφησε στον αφαλό του τιμονιού.

Το Volkswagen Orbit δεν έφτασε ποτέ στην παραγωγή και το Wolfsburg ξέχασε γρήγορα το hyper-tech ταμπλό του πρωτοτύπου. Ωστόσο, το 2019, η Volkswagen κινείται και πάλι προς ολοένα μεγαλύτερες οθόνες.

Chevrolet Blazer XT-1 1987
To πρωτότυπο Chevrolet Blazer XT-1 παρουσίαζε πολλά καινοτόμα πράγματα, περιλαμβανομένου ενός συστήματος τετρακίνησης, αλλά o εξωτερικός σχεδιασμός δεν ήταν ένα από αυτά. Το τιμόνι σε σχήμα «U» ήταν τοποθετημένο γύρω από ένα σταθερό λοβό φίσκα στα κουμπιά και με τον οδηγό να κάθεται εμπρός από μια οθόνη μεγέθους τηλεόρασης που αντικαθιστούσε τον πίνακα οργάνων.

Δύο επιπλέον δορυφόροι, δύο λοβοί εκατέρωθεν του τιμονιού ομαδοποιούσαν πολλά κουμπιά αλά Citroën. Σχεδόν 100 κουμπιά ήταν διασκορπισμένα στην καμπίνα του Blazer XT-1.

Εξωτερικά, επρόκειτο για ένα ανέμπνευστο ανθρωπομεταφορέα ή θα μπορούσε να είναι όχημα μεταφοράς προσωπικού σε κάποιο φιλμ «Alien».

Pontiac Pursuit 1987
Στο τέλος της δεκαετίας του ’80, η Pontiac ήθελε να αναρριχηθεί ως ο ηγέτης της αγοράς στην τεχνολογία αυτοκινήτων. Έδειξε λοιπόν πώς έβλεπε την καμπίνα του 21ου αιώνα, παρουσιάζοντας το πρωτότυπο Pursuit. Ο οδηγός καθόταν εμπρός από μια ορθογώνια μονάδα τιμονιού, γεμάτη με κουμπιά και διακόπτες. Αντί να περιστρέφει τους τροχούς μέσω μιας στήλης, η μονάδα έστελνε ηλεκτρονικά σήματα σε γρανάζια με μπαταρία που έστριβαν ξεχωριστά τους εμπρός τροχούς.

Η Pontiac δεν έζησε όσο θα της άξιζε για να λανσάρει ένα αυτοκίνητο με τεχνολογία steer-by-wire -η GM της τράβηξε την πρίζα το 2010. Το 2014, το Infiniti Q50 έγινε το πρώτο αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής που προσέφερε αυτό το χαρακτηριστικό.

Το Pursuit δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως για παραγωγή. Ήταν άλλωστε μακράν προηγμένο για κάτι τέτοιο. Ωστόσο, η Pontiac πούλησε μερικά αυτοκίνητα -περιλαμβανομένης της Bonneville του 1988 -με ένα σύμπλεγμα χονδροειδών κουμπιών ακριβώς στη μέση του τιμονιού. Και, παραδόξως, ο εξωτερικός σχεδιασμός του Pursuit επηρέασε το κακότυχο General Motors EV1 που κατασκευάστηκε μεταξύ 1996 και 1999.

Volkswagen Vario I 1991
Το πρωτότυπο Vario I λανσαρίστηκε από τη Volkswagen το 1991 για να διερευνηθούν οι ορέξεις του κοινού στη μετατροπή ενός κοινού Golf σε τρέντι, διασκεδαστικό μοντέλο ελεύθερου χρόνου. Στην καμπίνα αυτό δεν μεταφραζόταν σε τεχνολογία, αλλά στο χρώμα του ταμπλό και της ταπετσαρίας που ήταν τιρκουάζ.

Ωστόσο, το πιο ασυνήθιστο μέρος του εσωτερικού του Vario I ήταν το στερεοφωνικό. Μια συσκευή αναπαραγωγής κασέτας με ένα ηχείο που οι επιβάτες μπορούσαν να αφαιρέσουν από το αυτοκίνητο και να το πάρουν μαζί τους.

Το να παίρνεις το ηχείο μαζί σου μπορεί να φαινόταν έξυπνο εκείνη την εποχή, αλλά σήμερα ακούγεται από ανώφελο έως σαχλό…

BMW Z13 1993
Με τη Z13, η BMW έδωσε στο κοινό και στα μέσα ενημέρωσης μια προεπισκόπηση για το πώς οραματίζεται το αυτοκίνητο πόλης του 21ου αιώνα. Η Z13 παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης το 1993 και ήταν το πνευματικό τέκνο του σχεδιαστή Robert Powell. Αργότερα, ο Powell εξήγησε ότι άρχισε να σκέφτεται να σχεδιάσει ένα ασφαλές, γρήγορο και πολυτελές αστικό αυτοκίνητο, σε αντικατάσταση της 5 Series που οδηγούσε για να πηγαίνει από το σπίτι του στη Στουτγάρδη στο γραφείο του στο Μόναχο.

Η ομάδα του Powell τοποθέτησε το τιμόνι της Z13 στο κέντρο του ταμπλό. Οι μηχανικοί υποστήριξαν ότι αυτή η λύση προστατεύει τον οδηγό από τις πλευρικές συγκρούσεις, καθιστώντας ταυτόχρονα δυνατή την είσοδο του αυτοκινήτου και από τις δύο πλευρές. Και, αν έφτανε στην παραγωγή, το τιμόνι της Z13 θα βοηθούσε την BMW να εξοικονομήσει χρήματα, χωρίς να χρειάζεται να κατασκευάζει αριστεροτίμονα και δεξιοτίμονα μοντέλα.

Το Z13 ήταν μοναδικό, το ίδιο καλά εξοπλισμένο όσο μια 7 Series και κάτω από το καπό φορούσε ένα 4κύλινδρο κινητήρα 1,1 λίτρων που δανειζόταν από τη μοτοσικλέτα K1100 της BMW. Μπορεί να παρέμεινε στο στάδιο του πρωτοτύπου, ωστόσο επηρέασε το i3 που λανσαρίστηκε το 2013.

Mercedes-Benz F200 Imagination 1996
Τη δεκαετία του ’90, πολλοί υπέθεσαν -ελπίζοντας ή φοβούμενοι- ότι η τεχνολογία των αεροπλάνων θα επηρεάσει τη βιομηχανία αυτοκινήτων κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’00. Η Mercedes-Benz προετοιμάστηκε για τη στροφή με την εξέλιξη τεχνολογίας drive-by-wire που θα επέτρεπε στους οδηγούς να οδηγούν χρησιμοποιώντας χειριστήρια… Και τα υιοθέτησαν στο πρωτότυπο F200 Imagination που παρουσιάστηκε το 1996. Αντικατέστησε επίσης τον κλασικό πίνακα οργάνων με μια οθόνη που εκτεινόταν σε όλο το πλάτος του ταμπλό.

Πολλές από τις τεχνολογίες που βρίσκουμε στο F200 Imagination βρίσκονται πλέον σε μοντέλα παραγωγής το 2020. Για παράδειγμα, οι ψηφιακοί μετρητές διατίθενται σε μεγάλη ποικιλία και σχεδόν από τις περισσότερες εταιρείες αυτοκινήτων. Η πλοήγηση, οι πληροφορίες σχετικά με το όριο ταχύτητας, ακόμη και οι κάμερες αντί των καθρεφτών είναι στάνταρ ή προαιρετικές σε έναν ολοένα αυξανόμενο αριθμό μοντέλων. Ωστόσο δεν υπάρχει ούτε ένα μοντέλο μαζικής παραγωγής εξοπλισμένο με joystick, με τις αυτοκινητοβιομηχανίες να έχουν σταματήσει να εργάζονται πάνω σε αυτό το χαρακτηριστικό.

Οι περισσότεροι συμφωνούν ότι η αυτόνομη τεχνολογία οδήγησης και όχι τα χειριστήρια που μοιάζουν με βιντεοπαιχνίδια, είναι αυτή που θα αντικαταστήσει τελικά το τιμόνι.

Peugeot 806 Runabout 1997
Η Peugeot σχεδίασε το 806 Runabout που παρουσιάστηκε το 1997 ως ένα πολυτελές γιοτ με τροχούς. Το πρωτότυπο φορούσε υφασμάτινη οροφή, παρμπρίζ που γύριζε προς τα πίσω αγκαλιάζοντας τα πλάγια του αυτοκινήτου και ξύλινο… κατάστρωμα που διέθετε χώρο φορτίου αρκετά μεγάλο για να αποθηκεύσει ένα αντίστοιχο τζετ-σκι. Οι σχεδιαστές πρόσθεσαν επίσης ένα ξύλινο πάτωμα και μια ξύλινη διακόσμηση στο τιμόνι για να μοιάζουν σαν να προέρχονται από σκάφος.

Το 806 Runabout δεν αποτελούσε προεπισκόπηση ενδεχόμενης εισόδου της Peugeot στην αγορά των γιοτ. Τα ψηλά τοποθετημένα, οπισθοκλινή εμπρός φανάρια σηματοδoτούσαν ασαφώς την κατεύθυνση που το τμήμα σχεδιασμού της εταιρείας ήθελε να ακολουθήσει στα μελλοντικά μοντέλα.

Chevrolet Nomad 1999
Το πρωτότυπο της Chevrolet έβαλε ένα μοντέρνο, μασίφ πλαστικό στιλ στο εσωτερικό του ορότζιναλ Nomad της δεκαετίας του ’50. Οι στιλιστές της GM διατήρησαν το λεβιέ του σασμάν στο ελάχιστο -κάτι εύκολο το 1999 σε σχέση με το 1959- και χρησιμοποίησαν ημιδιαφανές πλαστικό, όπου ήταν δυνατόν, για τη μείωση της οπτικής μάζας.

Το Nomad παρέμεινε πρωτότυπο και χρειάστηκαν να περάσουν πολλά ακόμη χρόνια πριν οι σχεδιαστές της Chevrolet και των αυτοκινήτων γενικότερα στραφούν προς πιο καθαρό ντιζάιν στο ταμπλό.

Toyota HV-M4 1999
Η Toyota παρουσίασε το πρωτότυπο υβριδικό HV-M4 το 1999 ως «τον τύπο οχήματος που θα μπορούσαμε να περιμένουμε στο μέλλον». Εξωτερικά, έμοιαζε με μια λίγο πιο φουτουριστική εκδοχή του Previa. Το εσωτερικό ωστόσο, υιοθετούσε ένα πίνακα οργάνων του οποίου το φόντο έμοιαζε με έναστρη νύχτα, ενώ μια οθόνη πληροφοριών ήταν τοποθετημένη κάτω από μια κρυστάλλινη μπάλα, σαν σφαίρα, στην κεντρική κονσόλα.

Εκ των υστέρων, ανακαλύψαμε ότι αυτή η διάταξη ήταν μια προεπισκόπηση του Previa ΙΙ, αλλά η αστρολογική σφαίρα παρέμεινε αποκλειστικό στοιχείο του πρωτοτύπου. Το υβριδικό σύστημα μετάδοσης κίνησης όμως πέρασε και αυτό στο Previa.

Ford 24/7 2000
Και οι τρεις παραλλαγές της σπουδής 24/7 της Ford μοιράζονταν τον ίδιο εσωτερικό σχεδιασμό -στη φωτό κάτω βλέπετε την κουπέ εκδοχή του. Το Μπλε Οβάλ εξήγησε ότι σκόπιμα διατήρησε το εξωτερικό σχέδιο όσο το δυνατόν πιο βασικό και απλό για να αναδείξει τα πολυάριθμα τεχνολογικά χαρακτηριστικά που περιλαμβάνονταν στην καμπίνα.

Η οθόνη που ενσωματώθηκε στον ταμπλό έδειχνε τις διάφορες λειτουργίες που σχετίζονταν με το αυτοκίνητο και οι λειτουργίες για τα πολυμέσα ήταν διαθέσιμες ως στρογγυλά εικονίδια διατεταγμένα σε γραμμές. Interface παρόμοιo με αυτό που βρίσκουμε σήμερα σε κάθε smartphone.

Η οθόνη δεν ήταν αφής. Οι χρήστες πλοηγούντο σε αυτό το πρωτόγονο σύστημα ψυχαγωγίας χρησιμοποιώντας… φωνητικές εντολές.

Toyota POD 2001
Εν μέρει αυτοκίνητο και εν μέρει καταναλωτική ηλεκτρονική συσκευή, το πρωτότυπο Personalization On-Demand (POD) του 2001 σχεδιάστηκε από κοινού από την Toyota και τη Sony. Και ενώ το μέγεθός του ήταν τέτοιο έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις ασφυκτιούσες ιαπωνικές πόλεις, το εσωτερικό του πρόσφερε χώρο για τέσσερις επιβάτες σε ατομικά περιστρεφόμενα καθίσματα, το καθένα εξοπλισμένο με μεγάλη οθόνη. Η τεχνολογία Drive-by-wire αντικατέστησε το τιμόνι και τα πεντάλ με μια χειροκίνητη μανέτα.

Το POD συγκέντρωνε πληροφορίες για τους επιβάτες, όπως το αγαπημένο τους είδος μουσικής, και προσάρμοζε ανάλογα την ενημέρωση και την ψυχαγωγία στο αυτοκίνητο. Η τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου εξασφάλιζε μάλιστα ότι όλη η παραπάνω εμπειρία δεν θα αποκοίμιζε τον οδηγό.

Ενώ η Toyota δεν έχει λανσάρει ποτέ ένα αυτοκίνητο τόσο ανατρεπτικής αισθητικής όσο το POD, μεγάλο μέρος της τεχνολογίας του ενσωματώνεται σήμερα σε μοντέλα παραγωγής.

Honda IMAS 2003
Το πρωτότυπο IMAS που παρουσιάστηκε από τη Honda κατά τη διάρκεια της Έκθεσης Αυτοκινήτου του Tokyo το 2003 έμοιαζε με το Insight πρώτης γενιάς που κι εκείνο έμοιαζε να έχει έρθει από το διάστημα. Στο εσωτερικό, τμήματα όπως το ταμπλό, το τιμόνι, την κεντρική κονσόλα και τα πάνελ των θυρών αντλούσαν καταφανώς έμπνευση από τον ανθρώπινο σκελετό.

Ένα ενδιαφέρον -αν και όχι καθολικά αποδεκτό αισθητικά- σχέδιο που δεν έκανε ποτέ καριέρα πέρα από αυτή του πρωτοτύπου.

Bertone Cadillac Villa 2005
Το πρωτότυπο Cadillac Villa σχεδιάστηκε από τον Bertone και ήταν εμπνευσμένο από τη σύγχρονη αρχιτεκτονική, βασιζόμενο σε μια εξέλιξη της πλατφόρμας που υποστήριζε το crossover SRX. Εξωτερικά δεν έμοιαζε σε τίποτα με Cadillac, ον αισθητικά πιο κοντά σε ένα Chrysler Town & Country παρά σε μια Eldorado.

Στο εσωτερικό, περιελάμβανε ένα πίσω κάθισμα-καναπέ και σχεδόν διαφανή πάνελ θυρών για να δίνουν στους επιβάτες μια καθαρή, ανεμπόδιστη θέα του κόσμου γύρω τους.

Οι εμπρός επιβάτες θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με το αυτοκίνητο και το περιβάλλον του μέσω μιας οθόνης 23 ιντσών, σαν τηλεόραση, την οποία προμήθευε η Bose και ήταν προσαρτημένη στο ταμπλό. Η οθόνη, μεταξύ άλλων λειτουργιών, εμφάνιζε και οδηγίες πλοήγησης.

Όπως πολλές άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες και σχεδιαστικοί οίκοι, ο Bertone προέβλεψε με ακρίβεια το μέλλον του εσωτερικού σχεδιασμού αυτοκινήτων που περιλάμβανε οθόνες αφής. Ωστόσο, ακόμη και η Tesla δεν τόλμησε να προσφέρει μια οθόνη τόσο μεγάλη όσο το πρωτότυπο Villa.

Mitsubishi CT-MiEV 2006
Το τιμόνι πολλαπλών λειτουργιών δεν ήταν πλέον ασυνήθιστο ή ιδιαίτερα αξιοσημείωτο στα μέσα της δεκαετίας του ’00. Η Mitsubishi ωστόσο προσπάθησε να το εφεύρει εκ νέου, προσθέτοντας ακόμη περισσότερα χαρακτηριστικά στον χώρο όπου συναντιούνταν οι ακτίνες του. Η αριστερή πλευρά του τιμονιού του πρωτοτύπου CT-MiEV παρουσίαζε ένα διάγραμμα του υβριδικού συστήματος μετάδοσης κίνησης και των κουμπιών που επέτρεπαν στον οδηγό να έχει πρόσβαση στα μενού πολυμέσων και πλοήγησης. Η δεξιά πλευρά φιλοξενούσε προειδοποιητικές λυχνίες που άναβαν όταν η στάθμη καυσίμου ήταν χαμηλή ή όταν ο υπολογιστής του οχήματος εντόπιζε μηχανικό πρόβλημα.

Η Mitsubishi δεν έφερε ποτέ αυτήν την τεχνολογία στην παραγωγή… η πλειονότητα των οδηγών θα προτιμούσαν να έχουν έναν αερόσακο παρά ένα λαμπάκι «check engine» στη μέση του τιμονιού

Ό,τι δεν έκανε η Mitsubishi, θα το κάνει καρά δήλωσή της η κινεζική start-up Byton που δεσμεύτηκε να βάλει σε μαζική παραγωγή ένα αυτοκίνητο με οθόνη αφής στο τιμόνι κατά τις αρχές της δεκαετίας του ’20.

Citroën Hypnos 2008
Το πρωτότυπο Hypnos που παρουσίασε η Citroën το 2008 είχε ένα εσωτερικό που έμοιαζε να είναι φτιαγμένο από λιωμένα καραμελάκια Skittles. Αντί να πλακωθούν για να το φάνε όμως, τέσσερις επιβάτες μπορούσαν να βολευτούν πάνω του ταξιδεύοντας για τον προορισμό τους. Η Citroën από την άλλη δεν εξήγησε ποτέ ικανοποιητικά το σκεπτικό πίσω από το τόσο εκφραστικά έντονο εσωτερικό.

Τα υπόλοιπα στοιχεία που συνέθεταν το Hypnos είχαν πολύ πιο διαρκή επιρροή στην γκάμα της εταιρείας. Το σχέδιό του ήταν λίγο πολύ μια προεπισκόπηση του C4 Aircross που λανσαρίστηκε το 2012.

Το ντίζελο-ηλεκτρικό υβριδικό σύστημα κίνησης του Hypnos αργότερα προσαρμόστηκε στο DS 5 και στο 3008 της Peugeot.

Kia Imagine 2019
Υπάρχουν δύο πλευρές του πρωτοτύπου Imagine που αποκάλυψε η Kia στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης του 2019. Η μία είναι μια προεπισκόπηση ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου παραγωγής που η νοτιοκορεατική είχε περιγράψει νωρίτερα ως τη συναισθηματική ναυαρχίδα της.

Η άλλη τρολάρει ανοιχτά την εμμονή της αυτοκινητοβιομηχανίας με τα ταμπλό-οθόνες. Το ταμπλό του Imagine είναι εξοπλισμένο με 21 ατομικές οθόνες υψηλής ανάλυσης που δείχνουν το σύστημα ψυχαγωγίας και πληροφορίες σχετικά με το αυτοκίνητο και το περιβάλλον του.

Η Kia δεν έχει αποκαλύψει πότε το Imagine θα πάρει την άγουσα για να γίνει μοντέλο παραγωγής. Οι αναλογίες ανάμεσα σε SUV και fastback και ο ηλεκτρικός κινητήρας του θα παραμείνουν, πιθανότατα με μικρές τροποποιήσεις, αλλά περιμένουμε (και, ειλικρινά, ελπίζουμε) όλες οι οθόνες του πρωτοτύπου να περάσουν στην παραγωγή. Τότε επιτέλους θα τα… έχουμε δει όλα!

Kατά δήλωση της Kia το μοντέλο παραγωγής θα είναι σχεδόν και εξ ολοκλήρου παρόμοιο με το πρωτότυπο. Φανταζόμαστε όμως ότι πολλά φουτουριστικά στοιχεία, όπως το ταμπλό, θα υποστούν τη σχετική σύγχρονη εκλογίκευση.

Citroën 19_19 2019
Το ηλεκτρικό 19_19 είναι ένα από τα δύο πρωτότυπα που παρουσίασε η Citroën για να γιορτάσει τα 100ά γενέθλιά της το 2019. Η γαλλική εταιρεία σημείωσε ότι οι σχεδιαστές της ξεκίνησαν να κάνουν το εσωτερικό να μοιάζει και να αισθάνεται σαν ένα σαλόνι με τροχούς, κάτι που εξηγεί γιατί το πίσω κάθισμα μοιάζει με καναπέ. Πρόσθεσαν ακόμη και ένα ράφι, καθώς η Citroën αναμένει σαφώς ότι τα βιβλιοπωλεία θα παραμείνουν ανοιχτά σε ένα μακρινό μέλλον –φυσικά κάνει και για προθήκη μπιμπελό.

Ο οδηγός παίρνει πληροφορίες από μια οθόνη που βρίσκεται στη μέση ενός τιμονιού που μοιάζει φτιαγμένο από μασίφ μάρμαρο. Στην άλλη πλευρά του αυτοκινήτου, ένα πλαίσιο τοποθετημένο εμπρός από το κάθισμα των επιβατών που μοιάζει με αιώρα εμφανίζει το σύστημα ενημέρωσης-ψυχαγωγίας. Ένας ενσωματωμένος, προσωπικός βοηθός τεχνητής νοημοσύνης διαβάζει ουσιαστικά το μυαλό του οδηγού, προτείνοντας εστιατόρια, στάσεις σε σημεία ανάπαυσης και ξενοδοχεία, μεταξύ των άλλων σημείων ενδιαφέροντος.

Το 19_19 σκόπιμα δεν μοιάζει με τίποτα άλλο στον δρόμο. Ο χρόνος θα δείξει εάν οι προβλέψεις του θα γίνουν πραγματικότητα. Αρκεί μέχρι τότε να ζούμε για να τις δούμε…

Πηγή: true.gr